Ήταν δυστυχώς αναμενόμενο. Για πέμπτη συνεχόμενη αγωνιστική, η ομάδα αδυνατεί να αποδώσει κάτι, που στοιχειωδώς να θυμίζει ποδόσφαιρο. Θα πρέπει κάποιος να είναι πολύ αφελής, για να ελπίζει ότι η διοικητική ανυπαρξία του καλοκαιριού, θα μπορούσε να οδηγήσει σε κάτι περισσότερο, από αυτή την αγωνιστική ανυπαρξία που παρακολουθούμε εδώ και καιρό.
Φήμες και ψίθυροι, προβλήματα που όλοι διαψεύδουν, αλλά όλοι δίνουν αφορμές να αναρωτηθούμε ως προς την ύπαρξή τους, ερωτήματα που φαίνεται να ξεκίνησαν με συγκεκριμένες νεόκοπες ελεύσεις, από κοινού με προσβλητικές για τα όσα απαρτίζουν το ιδεόγραμμα της ομάδας συμπεριφορές και δηλώσεις και μια παράξενη θεώρηση του χώρου και του χρόνου , αφού κατά πως φαίνεται ο ορίζοντας και οι αποστάσεις διαφοροποιούνται δραματικά σε συγκεκριμένα(ο) γήπεδα(ο), βροντόσαυροι, ακατανόμαστοι μετά απο πολλά πολλά χρονια και φανέλες με όνομα βαρύ σαν ιστορία που δεν το τίμησε κανείς, ο φίλος μας ο Σοφοκλής, του οποίου την εκλογή κάναμε προσωπική υπόθεση, γιαυτό και τώρα μας ανταμείβει ( και στην τελική, για τι άλλο είναι οι φίλοι, αν όχι να μας στέλνουν πιο βαθιά στον πάτο; ), ΑΕΛόμετρα και ΑΕΛοφροσύνες να σκιαμαχούν με το δίκιο και τ'άδικο, μπότοι, φούφουτοι, φιγουρατζήδες and of course, his lordship κι η πέρα-Παναγιά, η δώθε-Παναγιά ο Γκόρτσος κι ο Μαντάς.
Και μέσα σε όλα αυτά, ο Μαρίνος.
Σε μια απέλπιδα προσπάθεια, να κατορθώσει με όσα εφόδια του παρείχαν, να βάψει αυγά. Με θάρρος κι εγωϊσμό και μπόλικο πείσμα, χωρίς να κρυφτεί ποτέ πίσω από τα λόγια, χωρίς να ζητήσει άλλοθι και δικαιολογίες για τον εαυτό του, με ξεκάθαρες και ειλικρινείς δηλώσεις και υπέρ του δέοντος δουλειά, προσπάθησε να φτιάξει ομάδα. Αλλά δε στάθηκε δυνατό, όχι γιατί δεν ήταν ικανός αλλά γιατί οι συνθήκες δουλειάς που του δημιούργησαν δε θα επέτρεπαν εύκολα κάτι τέτοιο.
Είναι ο μόνος προπονητής εδώ και πολλά χρόνια στο βυσσινί πάγκο, που λέει ότι ήρθε σε μιά μεγάλη ομάδα, με ιστορία και απαιτήσεις, το πιστεύει και το εννοεί.
Ευθύνεται κι αυτός για τα όσα συμβαίνουν γιατί μπορούσε να προβλέψει και να προλάβει. Δυστυχώς γιαυτόν έθεσε όρια που στο τέλος τον παγίδευσαν. Πιο δυστυχώς ακόμα, δεν μπόρεσε να πείσει ότι είναι σε θέση να παρουσιάσει κάτι καλύτερο απο τη σκέτη αποτελεσματικότητα. Δεν είναι όμως οι λόγοι αυτοί ικανοί, να βάλουμε το κεφάλι του στη γκιλοτίνα. Προηγούνται άλλα, άδεια, τόσο "εσωτερικά" όσο και "εξωτερικά".
Δε θα σιγοντάρουμε την προσπάθεια κανενός, να άρει ο Μαρίνος αμαρτίες που δεν είναι δικές του, ούτε πιστεύουμε ότι η έλευση άλλου προπονητή θα αλλάξει σημαντικά τα δεδομένα. Το πρόβλημα βρίσκεται στον πάγκο και πίσω απ' αυτόν κι όχι στην άκρη του.
Θα κάνουμε κι εμείς αυτό που φαίνεται το μόνο λογικό. Θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε στην αγωνιστική ανάκαμψη της ομάδας.
Αλλά πια αναρωτιόμαστε αν κι αυτό είναι αρκετό. Εκπαιδευόμενοι, συμμορφούμενοι, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ελέγξουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα, έχουμε πάψει εδώ και καιρό να πιστεύουμε στα θαύματα. Σπανίζουν κι αυτά τα άτιμα τελευταίως.
Εκείνα που δε θα κάνουμε γιατί δεν τα πιστεύουμε είναι τα ντου και τα παλουκώματα, οι πίσσες και τα πούπουλα, που ευαγγελίζονται κάποιοι.
Παραμένει προνόμιο εξεχόντων ποδοσφαιρικών προτύπων του μικρόκοσμού μας. Να μην τους το στερήσουμε.
Για την ιστορία, ΠΑΕ ΑΕΛ 1964 - ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ 0 -0 .
Το απόλυτο μηδέν, σε ένα παιχνίδι που δε θα είχε λόγους να θυμάται κανείς.
