Ο Γκαέλ Κακουτά (Gaël Kakuta) είναι γεννημένος στις 21 Ιουνίου 1991 στο Λιλ της Γαλλίας, έχει ύψος 1.73 μ. αγωνίζεται ως επιθετικός χαφ και εξτρέμ, διαθέτει πλούσιο βιογραφικό, έχοντας φορέσει τη φανέλα κορυφαίων ευρωπαϊκών συλλόγων. Μεταξύ άλλων έχει αγωνιστεί σε Τσέλσι (16 συμμετοχές), Λάτσιο (2 συμμετοχές), Σεβίλλη (5 συμμετοχές-1 γκολ), Λα Κορούνια (10 συμμετοχές-2 γκολ), Φούλαμ (7 συμμετοχές-1 γκολ), Μπόλτον (6 συμμετοχές-1 γκολ), Φίτεσε (40 συμμετοχές-4 γκολ), Ράγιο Βαγιεκάνο (47 συμμετοχές-6 γκολ), Λανς (69 συμμετοχές-14 γκολ), Αμιάν (106 συμμετοχές-20 γκολ), Ντιζόν (16 συμμετοχές-5 γκολ), αλλά και εκτός Ευρώπης στην Εστεγκλάλ του Ιράν (18 συμμετοχές) στη Χεμπέι της Κίνας (24 συμμετοχές-2 γκολ). Ακολούθησε η Σακάριασπορ (28 συμμετοχές-9 γκολ) στη Β’ κατηγορία της Τουρκίας. Το δεύτερο μισό της σεζόν 2025-2026 είχε 12 συμμετοχές, με 1 γκολ και 2 ασίστ με την ΑΕΛ στην Superleague.
Στην κορυφαία στιγμή της καριέρας του με την Τσέλσι, πανηγύρισε την κατάκτηση της Premier League τη σεζόν 2009-2010, καθώς και το Κύπελλο και το Σούπερ Καπ Αγγλίας το 2010. Παράλληλα κατέγραψε 31 συμμετοχές και 5 γκολ με την Εθνική ομάδα του Κονγκό, ενώ ήταν μέλος της εθνικής Κ19 της Γαλλίας που κατέκτησε το Euro Κ19 το 2010.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Γκαέλ Κακουτά:
«Έρχεται μια στιγμή που πρέπει να ξέρεις να ακούς τον χρόνο και να αποδέχεσαι ότι κάθε εποχή έχει το τέλος της.
Σήμερα, με μεγάλη ταπεινότητα, ανακοινώνω το τέλος της ποδοσφαιρικής μου καριέρας.
Το ποδόσφαιρο μου έχει προσφέρει τόσα πολλά: απέραντες χαρές, δοκιμασίες που με έκαναν να εξελιχθώ, αξέχαστες συναντήσεις και αναμνήσεις που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες μέσα μου. Γνώρισα νίκες, ήττες, τραυματισμούς, αμφισβήτηση… και κάθε ένα από αυτά τα στάδια με διαμόρφωσε.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι βρέθηκαν στον δρόμο μου: την οικογένειά μου, τους αγαπημένους μου, τους προπονητές μου, τους συμπαίκτες μου, τους ανθρώπους των ομάδων, τους φιλάθλους και όλους εκείνους που, από κοντά ή από μακριά, πίστεψαν σε εμένα.
Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ ότι η μεγαλύτερη νίκη μου δεν μετριέται με τρόπαια, στατιστικά ή αναγνώριση. Η μεγαλύτερη νίκη της ζωής μου ήταν ότι γνώρισα τον Ιησού Χριστό.
Εκείνος μου δίδαξε ότι η ταυτότητά μου δεν εξαρτάται από την απόδοσή μου, ότι η αξία μου δεν περιορίζεται σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο και ότι η ελπίδα δεν σταματά ποτέ με το τελευταίο σφύριγμα. Με στήριξε στις στιγμές που οι δικές μου δυνάμεις δεν επαρκούσαν, μου χάρισε μια ειρήνη που η επιτυχία δεν θα μπορούσε ποτέ να προσφέρει και σήμερα μου ανοίγει έναν νέο δρόμο γεμάτο ελπίδα.
Αυτή η καριέρα φτάνει στο τέλος της, όμως η πιο όμορφη περιπέτεια της ζωής μου συνεχίζεται μαζί Του.
Στον Θεό ανήκει όλη η δόξα».
